Γεννήθηκε στα Γιάννενα και σπούδασε Αγγλική φιλολογία  στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου και ρίζωσε στη πόλη. Οι παλιοί μουσικόφιλοι τον αγάπησαν από τις εκπομπές του «Mεταλλουργείο», «Jammin’» στην ΕΡΤ3, τις πλούσιες  μουσικές εκπομπές στο ραδιόφωνο και το περιοδικό Ποπ + Ροκ που έγραφε, εποχές που δεν υπήρχε ίντερνετ. Σήμερα τον απολαμβάνουμε με την τρελή παρέα του «Ράδιο Αρβύλα».

Στάθη καλωσόρισες στο Dumspirospero. Να ξέρεις ότι όλη η ομάδα μόλις έμαθε ότι θα μιλήσεις, πέταξε ένα πλατύ χαμόγελο. Από τις συζητήσεις που έκανα μαζί τους έβγαλα το συμπέρασμα ότι γουστάρουμε Στάθη Παναγιωτόπουλο γιατί είναι ο  «Άρχοντας της λιτότητας». Κάνει και τα πιο περίπλοκα να φαίνονται απλά. Πες μας, πως το κάνεις;

Καλώς σας βρήκα, κι ευχαριστώ για την τιμή. Τίποτε δεν κάνω. Τα πράγματα επί της ουσίας είναι απλά, αρκεί κανείς να σκέφτεται και να έχουμε υπόψη μας ότι πάντα, μα πάντα, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Για όλα.

Με τρείς λέξεις δηλαδή, πώς θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου;

Ταγμένος στο χαβαλέ.

Από ότι γνωρίζω έχεις μια μεγάλη διαδρομή στον ραδιοτηλεοπτικό χώρο. Ποιες είναι οι στιγμές που ευχαριστήθηκες περισσότερο; Ήταν και διασκέδαση και όχι μόνο δουλειά.

Είναι πρώτα και κύρια διασκέδαση, έκφραση και χόμπι. Δουλειά γίνεται επειδή υπάρχει αμοιβή, αλλά πολλά πράγματα θα τα έκανα για το κέφι, και χωρίς αμοιβή, οπότε είναι δουλειά ή δεν είναι; Ιδού η απορία. Επιστρέφοντας στα προηγούμενα, δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Θα σε πάω τώρα στο «Jammin’», αχτύπητο δίδυμο με Σωτήρη Βακάρο και συνεντεύξεις με σπουδαία ονόματα της διεθνούς μουσικής σκηνής. Εκπομπή που άφησε ιστορία. Θα το έκανες ξανά;

Χωρίς δεύτερη σκέψη! Όσο ζούμε και είμαστε δραστήριοι και οι δύο, νομίζω ότι μια επανασύνδεση θα ήταν ό,τι πρέπει, και για εμάς αλλά και για κάποιες γενιές ανθρώπων που ήταν αγέννητοι όταν τελείωσε η εκπομπή, και από περιέργεια για το αν στη σημερινή τηλεόραση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί θα υπήρχε θέση για μια τέτοιου είδους εκπομπή.

Ποια είναι τα καλά και τα άσχημα της δουλειάς σου, μετά απο εμπειρία δεκαετιών; Τι θα συμβούλευες έναν νέο «Στάθη» που θα ήθελε να ασχοληθεί  και να μπει στο χώρο σου σήμερα;

Απεχθάνομαι τις συμβουλές κι αυτά τα γεροντίστικα, αλλά αν έμαθα κάτι είναι πως αν αγαπάς κάτι (τη μουσική, την επικοινωνία, τη δημοσιότητα, οτιδήποτε) δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία το όποιο ταλέντο έχεις αλλά η αφοσίωση στο στόχο και η σκληρή δουλειά για να τον πετύχεις. Είναι γεμάτος ο χώρος μας από παραδείγματα ανθρώπων που είχαν ταλέντο και ήθελαν να το «βγάλουν» αλλά με την πρώτη δυσκολία τα παράτησαν. Θέλω να πω, αν επί παραδείγματι σ’  αρέσει η μουσική, θέλει δουλειά και μελέτη ώστε να γίνεις όσο καλύτερος μπορείς.

Στάθη γνώριζες ποτέ ότι είσαι ένα σημείο αναφοράς στο χώρο της μόδας; Δε σου κρύβω ότι και εγώ προσωπικά είμαι φαν των επιλογών σου στα TShirt. Από παλιά, εποχές «Jammin’» θυμάμαι περιμέναμε να δούμε με αγωνία με ποιο ιδιαίτερο μπλουζάκι θα βγεις στην TV.

Ανέκαθεν η ενδυματολόγος στις εκπομπές που συμμετείχα έλεγε

 “σ’ αυτόν μη δίνετε σημασία, αυτός ντύνεται….τη νύχτα!”

Και όντως προτιμώ να φοράω μπλουζάκια που αγοράζω από συναυλίες, η επίσκεψη στον πάγκο του merchandise είναι επιβεβλημένη, Γενικώς μου αρέσει να φοράω ρούχα που απεικονίζουν κάτι που συμπαθώ ή μου αρέσει – ποτέ δε θα φορέσω κάτι με λογότυπο εταιρείας ή διαφημιστικό κλπ.

Και μιας και μιλήσαμε για μπλουζάκια, μου έρχεται στο μυαλό η τεράστια συλλογή από μπλούζες της μουσικής Βαθύ Μωβ καψούρας μας. Ξέρω ότι μπορείς να μιλάς μια αιωνιότητα για τους Deep Purple. Είναι και μένα η αγαπημένη μου μπάντα. Πότε και ποιο  ήταν το πρώτο σου ερέθισμα, η στιγμή που μπήκαν ολοκληρωτικά στη ζωή σου;

Όταν άκουσα για πρώτη φορά δίσκο τους, το Machine Head, το 1974 σε ηλικία 11 ετών. Άλλαξε η ζωή μου σε μια στιγμή, ήξερα ότι εκείνο το συγκλονιστικό πράγμα που άκουσα ήταν αυτό με το οποίο θα ήθελα να ασχοληθώ στη ζωή μου, χωρίς να γνωρίζω με ποιόν ακριβώς τρόπο.

Εγώ αν υπήρχε βραβείο κορυφαίου φαν ροκ μπάντας, στο έδινα με κλειστά τα μάτια. Θέλω να μας πεις, για να καταλάβει και ο κόσμος την αγάπη σου, πόσες φορές έχεις δει συναυλίες τους, που έχεις ταξιδέψει και τι άλλο έχεις κάνει για αυτή την καψούρα.

Τους έχω δει ζωντανά 119 φορές, χωρίς να υπολογίζω συναυλίες μεμονωμένων πρώην και νυν μελών τους. Και όχι, δεν είναι αρκετές, θέλω κι άλλες!

Ρίτσι Μπλάκμορ. Πως νιώθεις όταν ακούς αυτό το όνομα; Θα ήθελες μία επανένωση, πιστεύεις ότι έχει μείνει κάτι ανεκπλήρωτο; Θέλω και ένα σχόλιο για Στιβ Μορς. Έχω ακούσει ποικίλες απόψεις για το παίξιμο του και  θα ήθελα άποψη άπο Στάθη Παναγιωτόπουλο.

Αυτό είναι ένα πολύ λεπτό και αμφιλεγόμενο θέμα. Φυσικά και θα ήθελα να δω για άλλη μια φορά, για λόγους νοσταλγίας και μόνο, την κλασική σύνθεση, αλλά κάτι τέτοιο δε γίνεται χωρίς τον Jon Lord, οπότε καλύτερα όχι. Η νοσταλγία δεν είναι αρκετά καλό κίνητρο ώστε να διαταραχτεί αυτή η θεαματική πορεία που έχουν ιδίως τα τελευταία δέκα χρόνια, με τον Steve Morse ο οποίος κατά την ταπεινή μου γίνεται ολοένα και καλύτερος, συνθετικά αλλά και εκτελεστικά.

Αφήνω πίσω τους Deep Purple, μπορούμε να κάνουμε μια ξεχωριστή συζήτηση μόνο για μουσική. Ξέρω ότι είσαι ανήσυχο πνεύμα, δεν κάθεσαι στιγμή χωρίς να ετοιμάζεις κάτι δημιουργικό. Πες μας, τι καλό να περιμένουμε αυτό το καιρό; Ραδιόφωνο; Θα γράψεις κάτι;

Ραδιόφωνο κάνω σε ένα «πειρατικό» διαδικτυακό, το thessradio.net για το χαβαλέ και τη μουσική, όπως παλιά.

Εμείς εδώ είμαστε, αγαπάμε Στάθη Παναγιωτόπουλο και θα περιμένουμε να ενημερώσουμε τον κόσμο για μελλοντικά σου σχέδια και σκέψεις. Αλήθεια η καραντίνα βοηθάει στο να δημιουργείς; Πώς σε έχει επηρεάσει όλο αυτό που ζούμε;

Γράφω ένα βιβλίο, με πολύ αργούς ρυθμούς, είναι η αλήθεια, που εξιστορεί διάφορες χαριτωμένες ιστορίες που έχω ζήσει ασχολούμενος με τη μουσική βιομηχανία. Δεν έχω ιδέα που θα βγει, με πάει μόνο του,  και δεν έχει καμία γραμμική αφήγηση, πετάγεται από θέμα σε θέμα και από τη μία χρονική περίοδο στην άλλη. Αυτό που λένε «ό,τι θυμάται χαίρεται», αυτό ακριβώς!

Κατά τα άλλα, περιμένω με αγωνία να επιτραπούν ξανά οι ζωντανές εμφανίσεις, μου έχει λείψει αφάνταστα τόσο το stand up comedy καθαυτό όσο και τα ατελείωτα ταξίδια από τον έναν προορισμό στον άλλον.

Covid-19. Θεωρία συνωμοσίας; Είναι μια τεράστια καυτή πατάτα που δεν ήταν έτοιμος ο κόσμος να αντιμετωπίσει; Τι πιστεύεις ότι γίνεται πραγματικά με αυτό;

Δε με παραξενεύει καθόλου. Γνωρίζαμε, όσοι έχουμε διαβάσει κι ένα-δυό βιβλία, ότι ήταν θέμα χρόνου να συμβεί κάτι παρόμοιο, και είναι βέβαιο ότι θα ξανασυμβεί και μάλιστα σύντομα. Είναι απότοκο της κακομεταχείρισης που υφίσταται η φύση από τους αδηφάγους ανθρώπους. Οι θεωρίες συνωμοσίας και το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο («μας έκλεισαν μέσα», «μας επιβάλλουν» κλπ) δεν είναι παρά φαιδρότητες.

Επειδή είμαι σίγουρος ότι θα τον κάνουμε ψιλοκομμένο τον Κόβιντ  σε λίγο καιρό, πες μου που θα κάνει διακοπές το καλοκαίρι ο Στάθης Παναγιωτόπουλος. Ήδη έχω κάνει εικόνα Στάθη Παναγιωτόπουλο με σανδάλι, βερμούδα και καφέ σκέτο, να του παίρνω συνέντευξη σε ένα στρογγυλό τραπέζι αλλά σε ποιο νησί;

Δεν κάνω ποτέ διακοπές, ούτε φέτος θα κάνω. Περνάω όλα τα καλοκαίρια μου στην Αλόννησο, κάνοντας δύο δουλειές, σε ένα καταδυτικό κέντρο τα πρωινά, ως εκπαιδευτής scuba diving και σε καφέ-μπαρ ιδιοκτησίας μου τα βράδια. Το καλό είναι πως και οι δύο αυτές δουλειές γίνονται σε συνθήκες απόλυτης αυτονομίας και με μοναδικό κίνητρο την αγάπη για τα αντικείμενα, οπότε η γραμμή  μεταξύ δουλειάς και αναψυχής γίνεται δυσδιάκριτη.

Θέλω το καλύτερο για το τέλος, αφιερωμένο  στην ομάδα του Dumspirospero. Θέλω σε αποκλειστικότητα το πιο κρύο σου ανέκδοτο.

 …no comments… 

Η ομάδα του Dumspirospero σε ευχαριστεί μέσα από την καρδιά της.

 

Διαβάστε τις Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο, με την αξιοπιστία και την εγκυρότητα του DumSpiroSpero.gr

Διαβάστε τα τελευταία άρθρα για  σχέσεις:

Η γυναίκα κατακτιέται με αληθινά αισθήματα και νοιάξιμο, γράφει η Μαρία Νικολέτα.

 

 
Ένας γνήσιος ερωτικός άνθρωπος ζητά συνοδοιπόρους που θα τον εμπνέουν.

 

 
« Ο άνθρωπος μου…ποιός είναι; » γράφει η Έφη Χατζή

 

Νέα για το περιβάλλον, τα ζώα και την κλιματική αλλαγή:

 

Πλανήτης…ΤΟΝ σέβεσαι μόνο αν ΣΕ σέβεσαι, γράφει η Νάντια Διαμαντοπούλου.

 

 
 
«Η φιλία του σκύλου!»

 

 

Φίλοι των ζώων ή των ζωών; Γράφει η Νάντια Διαμαντοπούλου