Τους τελευταίους μήνες ζούμε όλοι μας πρωτόγνωρες καταστάσεις. Βιώνουμε
αλλαγές στην καθημερινότητα μας τις οποίες δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα τις ζήσουμε.
 
Όσες ταινίες και να έχει δει ο καθένας από εμάς, ταινίες επιστημονικής φαντασίας νομίζω κανένας δεν πίστευε ότι αυτά που βλέπαμε στην μεγάλη οθόνη θα τα ζούσαμε στην πραγματικότητα ή τουλάχιστον δεν πιστεύαμε ότι θα γινόταν πράξη στο τόσο κοντινό μέλλον. Στο σημερινό παρών.
 
Βιώσαμε όλοι μας μία βαθιά οικονομική κρίση, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο. Κανένας δεν έμεινε ανεπηρέαστος από όλο αυτό που διαδραματίστηκε στην χώρα μας οικονομικά την τελευταία δεκαετία. Παλέψαμε για να επιβιώσουμε και όσοι τα καταφέραμε τώρα είμαστε αντιμέτωποι με κάτι ακόμα χειρότερο, μία υγειονομική κρίση.
 
Τι να τα κάνεις τα λεφτά αν δεν έχεις υγεία λένε και μάλλον έχουν δίκιο.
 
Υγεία το υπέρτατο αγαθό του ανθρώπου.
Κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης αναγκαστήκαμε όλοι μας να αναθεωρήσουμε τις καθημερινές μας δραστηριότητες, τις υποχρεώσεις μας ακόμα και τους στόχους μας μέσα στην ζωή. Μάθαμε να ζούμε με νέους κανόνες, νέες τακτικές και πάντα “ακουμπούσαμε” στα λόγια των παλαιοτέρων “έχει ο θεός, να είμαστε καλά”.
 
Τώρα όμως? Μια υγειονομική κρίση τι αποτύπωμα θα αφήσει στην κοινωνία
μας, στην καθημερινότητα μας, στις συνήθειες που καλούμαστε για άλλη μια φορά
να αναπροσαρμόσουμε. Τώρα δεν μιλάμε για οικονομικές υποχρεώσεις και
προσαρμογές αλλά για υγειονομικές.
 
Ναι το ξέρω το να πλένεις τα χέρια σου καλά και συχνά δεν χρειαζόταν να
έρθει μία πανδημία για να το μάθουμε, αυτό είναι θέμα παιδείας θέμα συνήθειας,
άσχετο με το πόσοι τελικά ήταν αυτοί πού το έκαναν στην πράξη.
 
Από τον περασμένο Μάρτιο αρχίζουμε να βάζουμε στην καθημερινότητα μας
νέα πράγματα τα οποία δεν είχαν καμία σχέση με την κουλτούρα του λαού μας. Δεν
είναι μόνο η μάσκα παιδιά, η μάσκα είναι μία πολύ μικρή αλλαγή μπροστά σε όλα τα
άλλα. Αυτό που πάει κόντρα με την κουλτούρα μας και μας ενοχλεί όλους είναι η
κοινωνική αποστασιοποίηση που μας επιβάλουν μέχρι να γίνει και αυτό τρόπος ζωής.
 
Αρχίζουμε σιγά σιγά όχι απλά να απομακρυνόμαστε ο ένας από τον άλλο, αλλά ούτε καν να ακουμπάμε ο ένας τον άλλο, σαν ξένοι που απλά συναντήθηκε το βλέμμα
τους όταν περπάταγαν στο δρόμο.
 
Απαγορεύονται οι παρέες, η διασκέδαση, το γλέντι ακόμα και σε σπίτια, ο χορός, δηλαδή όλα όσα είχαμε στην ζωή μας και μας βοηθούσαν να ξεχάσουμε έστω και για λίγο τα προβλήματα της καθημερινότητας. Εδώ δεν μιλάμε πλέον για μία
προσπάθεια να αναπροσαρμόσουμε τα οικονομικά μας , αλλά να αλλάξουμε τις
συνήθειες μας, την ζωή μας, την κουλτούρα μας, τα πιστεύω μας και κανείς στην ουσία δεν μπορεί να μας πεί με σιγουριά αν όλα αυτά, όλες αυτές είναι προσωρινές ή για πάντα.
 
Πως θα είναι η ζωή μας μετά το τέλος της υγειονομικής κρίσης. Νομίζω πως εδώ και αρκετό καιρό πλέουμε σε αχαρτογράφητα νερά, κανείς δεν μπορεί να μας πει με σιγουριά όχι απλά ποιές θα είναι οι επιπτώσεις αλλά και το μέγεθος τους. Προς το παρόν κυριαρχεί ο φόβος. Όλοι φοβόμαστε, για εμάς, τους συγγενείς μας, τα παιδιά μας και προσπαθούμε να κάνουμε ότι μας πούν.
 
Εδώ δεν θα εξετάσουμε αν είναι αλήθεια ή ψέμματα, αν είμαστε πρόβατα ή ψεκασμένοι, αν φταίνε οι πολιτικοί ή ο λαός. Αυτό είναι μία άλλη συζήτηση. Αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους τι τους φοβίζει περισσότερο οι επτά θα σου πούνε το
“άγνωστο”. Αυτό ακριβώς ζούμε τώρα, το άγνωστο και γι’ αυτό ο φόβος έχει
επικρατήσει σαν συναίσθημα στο μεγαλύτερο μέρος των πολιτών. Και το πραγματικά
άγνωστο δεν είναι ο ίος. Κοντεύουμε να γίνουμε λυμοξιολόγοι με τόσες εκπομπές στην τηλεόραση. Το άγνωστο είναι το μετά. Μετά από όλα αυτό τι?
 
Τι θα συμβεί, τι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε για να επανέλθουμε στην κανονικότητα την οποία νομίζω οι περισσότεροι από εμάς την έχουν ξεχάσει πια είναι.
 
Νομίζω ότι πολύ πιο γρήγορα από αυτό που πιστεύαμε οι περισσότεροι φτάνει η στιγμή που θα γίνουμε μάρτυρες μίας παγκόσμιας ολοκληρωτικής αλλαγής.
 
Φοβάμαι ότι φτάνει η στιγμή που θα πρέπει να διαλέξουμε αν θέλουμε να ζήσουμε την νέα τάξη πραγμάτων υγιείς αλλά με νέους κανόνες ή να περιμένουμε απλά το τέλος μας, δηλαδή την κοινωνική και οικονομική αποξένωση όλων όσων αρνούνται να δεχθούν την νέα ζωή και τους νέους κανόνες. Από την ιστορία έχουμε διδαχθεί πολλά, τώρα νομίζω φτάνει η στιγμή που θα γραφτεί η ιστορία με εμάς
πρωταγωνιστές ή κομπάρσους.
 
Δεν θέλω να γίνομαι μάντης κακών ή καλών ανάλογα πως το βλέπει ο καθένας, απλά αποτυπώνω στο χαρτί μία καθαρά προσωπική άποψη για όλα αυτά που βιώνουμε καθημερινά. Δεν ξέρω αν θέλω να βγω αληθινός ή ψεύτης, απλά παρακολουθώ τα γεγονότα και περιμένω να μου λυθεί η μεγαλύτερη απορία.
 
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙ;
 
ΑΘΗΝΑ 25/11/2020
Ιωάννης Ζ.
Give a shoutout to bantersnaps on social.
Διαβάστε τις Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο, με την αξιοπιστία και την εγκυρότητα του DumSpiroSpero.gr

Διαβάστε τα τελευταία άρθρα για  σχέσεις:

Η γυναίκα κατακτιέται με αληθινά αισθήματα και νοιάξιμο, γράφει η Μαρία Νικολέτα.

 

 
Ένας γνήσιος ερωτικός άνθρωπος ζητά συνοδοιπόρους που θα τον εμπνέουν.

 

 
« Ο άνθρωπος μου…ποιός είναι; » γράφει η Έφη Χατζή

 

Νέα για το περιβάλλον, τα ζώα και την κλιματική αλλαγή:

 

Πλανήτης…ΤΟΝ σέβεσαι μόνο αν ΣΕ σέβεσαι, γράφει η Νάντια Διαμαντοπούλου.

 

 
 
«Η φιλία του σκύλου!»

 

 

Φίλοι των ζώων ή των ζωών; Γράφει η Νάντια Διαμαντοπούλου