Έφυγε το «χέρι του Θεού»…

Ο Θρύλος της Αργεντινής και ο Βασιλιάς της Νάπολι , Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα «έφυγε» από τη ζωή στα 60 του χρόνια από ανακοπή καρδιάς, παραλύοντας τον παγκόσμιο αθλητισμό.
Η ζωή του πολύπλευρη και γεμάτη αντιθέσεις. Ισορροπούσε ανάμεσα σε στιγμές δόξας και αποθέωσης, γνώρισε απίστευτους θριάμβους έσπασε ρεκόρ ως ποδοσφαιριστής, “λύγισε” σε καταχρήσεις ως άνθρωπος και πέρασε στην ποδοσφαιρική αθανασία με τον χαρακτηρισμό : Θεός του ποδοσφαίρου.
Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1960 στο Λανούς του Μπουένος Άιρες.
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε πολύ μικρή ηλικία δηλώνοντας μετά τον πρώτο του αγώνα «Έχω δύο όνειρα, Να παίξω σε ένα παγκόσμιο Κύπελλο και να το κατακτήσω». Η πορεία του στην Αργεντίνος Τζούνιορς (1976-1981) με 116 γκολ σε 167 συμμετοχές μαρτυρούσε τη συνέχεια.
Έμεινε ένα χρόνο στην Μπόκα τζούνιορς (1981-1982) όπου και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ όλων των πρωταθλημάτων του κόσμου σημειώνοντας 42 τέρματα και με Ευρωπαικό πλέον “αέρα” εντάσσεται στο δυναμικό της Μπαρτσελόνα έναντι 6.500.000€! Παραμένει για δύο χρόνια έχοντας στο ενεργητικό του 58 συμμετοχές, 38 γκόλ, σοβαρούς τραυματισμούς , έλλειψη κινητικότητας αριστερού αστραγάλλου σε ποσοστό 30% , ένα κύπελλο Ισπανίας, ένα League Cup Ισπανίας και ένα Ισπανικό Super Cup.
Επόμενος σταθμός Νάπολι, όπου εντάσσεται στην ομάδα έναντι 13,5 δισεκατομυρίων λιρέτων (περίπου 8 εκατομμύρια ευρώ!) και απολογισμό: 258 συμμετοχές, 116 γκολ, 2 πρωταθλήματα, 1 Ιταλικό Κύπελλο, 1 Ιταλικό Super Cup και ένα Κύπελλο UEFA. «Θέλω να γίνω το είδωλο των φτωχών παιδιών της Νάπολης, επειδή αυτοί είναι όπως ήμουν εγώ στο Μπουένος Άιρες» δήλωσε στην επίσημη πρώτη παρουσίασή του στην ομάδα, όπως και έγινε. Κέρδισε πολύ γρήγορα το περιβραχιόνιο του αρχηγού και αναγνωρίστηκε ως το μεγαλύτερο αστέρι από οπαδούς συλλόγων της Νάπολης, γεμίζοντας το γήπεδο με 70.000 οπαδούς.
Συμμετείχε σε 4 Μουντιάλ με την Εθνική Αργεντινής (1982, 1986,1990,1994) και σημείωσε σε όλους τους αγώνες γκόλ, μένοντας στην Ιστορία για το γκόλ με “το χέρι του Θεού” περνώντας όλους τους Άγγλους, ένα από τα ομορφότερα γκόλ στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, το οπόιο χαρακτηρίστηκε από την FIFA ως το γκόλ του αιώνα.
Σε ηλικία 37 ετών τελειώνει την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Αργεντινή, στις 25/10/1997 με νίκη της αγαπημένης του Μπόκα Τζούνιορς ,2-1 έναντι της Ρίβερ Πλέιτ.
Ασχολήθηκε με την προπονητική και τον Νοέμβριο του 2008 ανάλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της Αργεντινής, την οποία οδήγησε μεχρι τα τελικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 2010. Το 2019 ανέλαβε την Χιμνάσια Εσγρίμα ντε Λα Πλάτα, ομάδα της πατρίδας του όπου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Λατρεύτηκε σαν θεός στον Ιταλικό Νότο, ενώ στο Μπουένος Άιρες υπάρχει η «Εκκλησία του Μαραντόνα» όπου το ημερολόγιο ξεκίνα με τη γέννηση του «Ντιεγκίτο». Έχουν γυριστεί ντοκιμαντέρ για την ζωή του ενώ μέχρι και σήμερα, ψηφίζεται από τους φιλάθλους του διαδικτύου ως ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών.
Έδινε μάχες με τους δαίμονές του. Το ίδιο του το ταλέντο και οι ηγετικές του ικανότητες απέσπασαν τον χαρακτηρισμό «EL Pibe de oro» δηλαδή το «Χρυσό αγόρι». Όμως ο εθισμός του σε ναρκωτικά και σε αλκοόλ μαρτυρά την αντισυμβατική ζωή που ο ίδιος επέλεξε να ακολουθήσει. Προκαλούσε με τις ιδέες και τα “πιστεύω” του, τα υποστήριζε ωστόσο μέχρις εσχάτων τονίζοντας σε συνεντεύξεις του ότι δεν ήθελε να μάθει να συγκρατεί τα συναισθήματά του. Δεν του άρεσαν τα μέτρια και η ηρεμία. Δεν πήγαινε σε προπονήσεις, Πυροβόλησε δημοσιογράφους, τραυματίζοντάς 4 εξ αυτών και τιμωρήθηκε με φυλάκιση και αποζημίωζη των τραυματιών. Ομολογεί δημόσια τον εθισμό του στην κοκαίνη, εναντιώνεται σε ισχυρούς ποδοσφαιρικούς παράγοντες.
Θεός αλλά συνάμα αυτοκαταστροφικός έκανε όλον τον πλανήτη να παραληρεί και λατρεύτηκε από εκατομμύρια φίλους και οπαδούς του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.