Γράφει ο Λευτέρης Καρβουνίδης

Σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας πάντα υπήρχε ένα βάσιμος κίνδυνος για την συνοχή των ανθρώπων και την ευημερία τους και αυτός ήταν ο λαϊκισμός. Ο τελευταίος όρος συναντάται αρχικά στην αρχαία Αθήνα με τους δημαγωγούς , χρειάζεται να τονιστεί πως αρχικά είχε θετική σημασία, παρόλα αυτά βαθμιαία έδειξε ένα άλλο πρόσωπο. Ξεκίνησε να αντιπροσωπεύει μια σειρά πολιτικών προσώπων , οι οποίοι προκειμένου να αναδειχθούν στην εξουσία και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους καπηλεύονταν τις αδυναμίες του λαού προς όφελος τους. 

Σήμερα οι περισσότερες χώρες έχουν φιλελεύθερη δημοκρατία , στις οποίες επικρατεί η αρχή της ελευθερίας , του διαλόγου, του σεβασμού και της προστασίας των δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων. Υπάρχουν ανεξάρτητα ΜΜΕ και ένα υγιές πολιτικό σύστημα , όπου ο καθένας μπορεί να λάβει μέρος, να παρουσιάσει το πρόγραμμα του και να αφεθεί στην κρίση του λαού. Μπορεί να είναι η καλύτερη μορφή πολιτικής οργάνωσης ενός κράτους αλλά , όπως σε όλα τα συστήματα έτσι και σε αυτό προκύπτουν αρνητικά στοιχεία τα οποία την φθείρουν. Γι’ αυτό οι λαϊκιστές παίρνουν ως αφορμή τα πολιτικά προβλήματα που αναφύονται, διογκώνοντας τα τις περισσότερες φορές και διαστρεβλώνοντας την αυθεντικότητα των πραγμάτων. Με αυτό τον τρόπο αλλοιώνεται η πραγματικότητα και ο κόσμος καθοδηγείται με πλήρη άγνοια χωρίς να ξέρει το τι είναι σωστό.

Η εξάπλωση του λαϊκισμού στον 21ο αιώνα είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα που ‘‘καλείται’’ να λύσει ο σύγχρονος άνθρωπος. Πρόκειται για τεχνάσματα τα οποία χρησιμοποιούνται για την εκτύφλωση της κοινωνίας, ώστε να υπάρξει άνοδος ακραίων πολιτικών και κοινωνικών στοιχείων, υπονομεύοντας την αξία της δημοκρατίας και της ανθρωπότητας. Η άνοδος της έχει αίτια και αυτά είναι ο φόβος, η αβεβαιότητα απέναντι σε νέες πολιτικές και στις γρήγορες μεταβολές της κοινωνίας μέσω της τεχνολογίας , οι οποίες δυσκολεύονται να αφομοιωθούν από το σύνθετο κοινωνικό περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί με το πέρασμα το χρόνων. Γεγονός που δείχνει ότι οι λαϊκίστικές απόψεις είναι κατά βάση συντηρητικές (δεν ισχύει πάντα αυτό , υπάρχουν και εξαιρέσεις), απορρίπτοντας οτιδήποτε είναι καινοτόμο και διευκολύνει τους ανθρώπους, καθαρά για κερδοσκοπικούς λόγους. Τελευταίος και σημαντικότερος λόγος είναι η ελλιπής παιδεία των πολιτών , κάτι που προκύπτει από την μη συμμετοχή στην δημόσια ζωή και ενασχόληση με τα κοινά. Έτσι τις περισσότερες φορές οι ημιμαθείς αλλά και οι αμαθείς χειραγωγούνται πιο εύκολα δημιουργώντας μια λαϊκή μάζα , η οποία κατακρίνει και ισοπεδώνει τα πάντα.

Συνοψίζοντας, αυτό είναι το σημαντικότερο πρόβλημα των σύγχρονων φιλελεύθερων δημοκρατιών, το οποίο τείνει να αλλάξει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα στο όνομα του κέρδους και της ψεύτικης λαϊκής κυριαρχίας. Ούτε η υιοθέτηση ενός αντιλαϊκίστικού χαρακτήρα θα δώσει λύση , καθώς επρόκειτο σαν να πέφτει κάποιος σε παγίδα. Αυτό το οποίο ουσιαστικά χρειάζεται είναι μεθοδικότητα , συνεχής ενημέρωση των πολιτών για τα πολιτικά δρώμενα , ώστε ακόμη και ο τελευταίος να είναι ενημερωμένος επαρκώς και όχι λανθασμένα. Σίγουρα η λήψη σωστών αποφάσεων αλλά και η σταδιακή εκπλήρωση των αιτημάτων των πολιτών, όπου είναι δυνατόν και είναι ορθά προφανώς, θα περιορίσει δραστικά οτιδήποτε λαϊκίστικό στοιχείο υπάρχει , το οποίο όπως έχει αποδειχθεί έχει πλήξει σημαντικά πολλά κράτη, αφήνοντας το στίγμα του από όπου έχει περάσει.

Ο Λευτέρης είναι φοιτητής Πολιτικών Επιστήμων ΑΠΘ. Καταγωγή από Κιλκίς. Ενδιαφέρεται για θέματα τόσο εσωτερικής όσο και εξωτερικής πολιτικής. Γνωρίζει αγγλικά και γερμανικά. Η αρθρογραφία είναι μια νέα και ενδιαφέρουσα ασχολία για εκείνον.

Πρώτη δημοσίευση: pollsandpolitics.gr